De kracht van card sorting (case study)

Close-up van cardsorting kaartjesMet behulp van cardsorting kan de vindbaarheid van informatie op een website aanzienlijk toenemen. Bij één van mijn klanten is onlangs de vindbaarheid dankzij cardsorting toegenomen van 48% naar 80%.

De vindbaarheid van informatie op een website wordt sterk bepaald door de informatiestructuur. Staat de content op een voor gebruikers logische plaats en begrijpt men de naamgeving ervan? Zeker bij informatierijke sites is het bedenken van een goede navigatie een serieuze klus. Een effectieve manier om gebruikers hierin te betrekken is cardsorting.

Cardsorting

Cardsorting is een gebruiksonderzoekmethode waarbij de gebruiker onderwerpen (geschreven op kaartjes) rangschikt in voor hem logische groepen. Het doel van cardsorting is te onderzoeken welke informatie- of navigatiestructuur het beste werkt voor de gebruiker.

De populairste varianten zijn:

  • Open cardsorting: De gebruiker mag zelf groepen vormen en benoemen. Onderzocht wordt hoe gebruikers de gegeven informatieverzameling voor zichzelf zouden organiseren, met als doel te komen tot een informatiestructuur die daar zo goed mogelijk op aansluit.
  • Gesloten cardsorting: De gebruiker moet voorgedefinieerde groepsnamen gebruiken. Hiermee kan worden getest hoe goed een reeds bestaande (of een nog slechts bedachte) structuur ‘presteert’, met als doel zwakke punten in die structuur aan te kunnen pakken.

Cardsorting is zowel een kwantitatieve als een kwalitatieve methode en onderzoekt zowel mening als gedrag. In het User research landschap vinden we cardsorting dan ook nagenoeg in het centrum.

Bij Tam Tam passen we cardsorting meestal toe in de ontwerpfase van een project en focussen we ons eigenlijk altijd op de nieuwe situatie. Maar vorige maand liet een webredacteur bij één van mijn klanten zien welk enorm effect cardsorting kan hebben op een bestaande informatiestructuur.

De case

De website beschikt over een vierlaagse informatiestructuur (zie onderstaand figuur).

De vierlaagse site-hierarchie

De overzichtspagina’s zijn de hoofdthema’s van de website. Per overzichtspagina worden de belangrijkste onderwerpen gepresenteerd. De onderwerppagina’s (wegwijzers) helpen de bezoeker uiteindelijk naar de content waarvoor hij komt (doelpagina’s).

In 2006 bleek uit een usability-onderzoek ten behoeve van de website dat bezoekers op de overzichtspagina’s:

  • vaak moesten zoeken naar de juiste ingang;
  • zonder vertrouwen op een onderwerp klikten.

Met andere woorden: de huidige indeling van de zes overzichtspagina’s bleek niet heel duidelijk voor de meeste bezoekers. Bepaalde onderwerpen waren moeilijk te vinden omdat deze niet goed gedekt werden door de hoofdthema’s, aan de hand waarvan bezoekers moesten navigeren.

De klant startte eind vorig jaar een klein project om de overzichtspagina’s effectiever te maken. Hierbij werd gekozen voor de ‘gesloten cardsorting’ methode.

Nulmeting

De website bestond uit 6 overzichtspagina’s met daarop in totaal 100 onderwerpen.

De webredacteur die het project leidde, zette alle 100 onderwerpen op kaartjes en liet die door 12 respondenten over 8 bakjes verdelen (zie afbeelding). Zes van deze bakjes waren gelabeld met de titels van de overzichtspagina’s. De twee andere bakjes waren gelabeld ‘begrijp ik niet’ en ‘kan ik niet indelen’. Ieder kaartje mocht slechts in één bakje worden gestopt.

De cardsorting in actie

De gesloten cardsorting moest vertellen:

  • in hoeverre de indeling van de respondenten overeen kwam met die van de website;
  • op welke punten de indeling dan afweek;
  • welke onderwerpen men niet begreep of niet in kon delen.

Het resultaat bevestigde de bevindingen uit het usability-onderzoek:

  • Slechts 48% van de indeling van de testers kwam overeen met de huidige indeling op de website.
  • Sommige onderwerpen werden totaal niet begrepen, laat staan dat men het wist onder te brengen.

De verbeterslag: een nieuwe indeling

Zoals gezegd wordt de kwaliteit van een informatiestructuur voor een groot deel bepaald door (voor de gebruikers!) logische categorisering en door juiste en begrijpelijke naamgeving.

Mijn klant kon op basis van de nulmeting twee dingen doen:

  • Onderwerpen die de respondenten anders hadden gecategoriseerd, verplaatsen naar de hoogst scorende categorie (of categorieën).
  • Onderwerpen en categorieën die men niet goed begreep, hernoemen;

Als je ieder onderwerp zou indelen bij alle categorieën waar minimaal 5 van de 12 respondenten het onderwerp hadden ingedeeld, neemt de ‘vindbaarheid’ met 11% toe (dus naar 59%). Bijkomend voordeel is dat je hiervoor in totaal maar 90 in plaats van 100 links nodig hebt.

Zou je de vindbaarheid nog verder willen vergroten door b.v. ieder onderwerp te plaatsen in alle categorieën die minimaal 3 uit 12 scoren, dan stijgt de vindbaarheid naar 69%, maar de keerzijde hiervan is dat het totaal aantal benodigde links dan ineens 123 bedraagt (zie onderstaande figuur). En met de nu al dichtbevolkte overzichtspagina’s was nog meer links plaatsen niet het meest wenselijk.

Het effect van het herindelen van links

Alleen herindelen leverde dus onvoldoende op. Dus werd besloten moeilijke onderwerpen te hernoemen, nieuwe categorieën te bedenken en dan opnieuw te testen. Dit resulteerde in 2 extra categorieën en nieuwe labels voor de bestaande categorieën.

Tweede testronde

In de tweede cardsorting ronde gingen wederom 12 respondenten aan de slag met dezelfde kaartjes als bij de nulmeting, waarvan de ‘begrijp ik niet’ onderwerpen uit de eerste ronde waren hernoemd, en met de 8 nieuwe categorieën:

De uitkomst was verbluffend:

  • Er kon nu een indeling gemaakt worden waarbij de ‘vindbaarheid’ 80% zou bedragen (tegenover 48% in de uitgangssituatie).
  • De verschillen tussen de individuele resultaten waren een stuk kleiner dan bij de nulmeting. Dit betekent dat onderwerpen nu veel duidelijker aan één categorie werden toegeschreven.
  • Het aantal onderwerpen dat niet begrepen werd, nam af van 7% (uitgangssituatie) naar 2% (nieuwe labels).

Eindresultaat

Met de oorspronkelijke indeling resulteerden 100 links op 6 categorieën in een vindbaarheid van 48%. Met nieuwe naamgeving (en 2 extra categorieën) waren 8 links minder nodig om een 80% score te halen (zie onderstaande figuur).

Herindelen vs nieuwe naamgeving

Het mooie van de nieuwe categorieën is verder dat ze onderling minder overlappen daardoor duidelijker zijn. Dit is een belangrijke reden waarom we een aantal (voorheen dubbel geplaatste) links konden schrappen. Onderstaande figuur laat dit effect zien.

De nieuwe overzichtspagina's hebben veel minder onderlinge overlap dan de oude.

De tweede test wees uit dat de nieuwe categorieën een stuk beter werken voor de gebruiker dan de bestaande navigatie. Dus met begrijpelijkere categorieën en onderwerpen en een betere indeling heeft mijn klant een groot succes geboekt op de informatiestructuur van de website.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.