Hoe langer iemand met de Webrichtlijnen bezig is, hoe meer zijn beeld van de werkelijkheid vervormt. Dat merk ik in ieder geval bij mijzelf. Na een maand intensief bezig te zijn met mijn afstudeeronderzoek merk ik dat de richtlijnen en de redenen om ze toe te passen op een gegeven moment zo vanzelfsprekend worden, dat ik bijna vergeet dat niet iederéén ze kent en net als ik overtuigd is van het nut ervan.
Inmiddels ben ik bij een stuk of tien organisaties langsgeweest, zoals de Belastingdienst, Hogeschool Rotterdam, TNT Post, internetbureau Info.nl en communicatie-adviesbureau Via Forma, de Bibliotheek Rotterdam, adviesbureau WEBMANAGEMENT.nl en trendblog Frankwatching. Elke organisatie gaf mij een kijkje in haar website-keuken. En wat blijkt? De Webrichtlijnen liggen bij de één al in stukjes op het aanrecht om in de soep gegooid te worden, terwijl ze bij de ander nog op de bovenste plank van het kleinste keukenkastje zijn weggestopt.
In mijn gesprekken met managers, redacteuren, developers en vormgevers, in reacties op het internet, in berichtgeving in de media en in de antwoorden die op vragen in mijn enquête voor organisaties gegeven worden zie ik een aantal punten telkens terugkeren. In dit artikel een eerste overzicht van mijn bevindingen.
Lees verder