Doelgroepingangen, waarom niet (en wanneer wel)?
Veel organisaties willen graag doelgroepingangen als primaire navigatie op hun website om hun doelgroepen zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn. Helaas werkt dit vaak juist averechts. Doelgroepgericht zijn, de doelgroepen centraal stellen is natuurlijk heel goed. Maar doelgroepingangen op een website zijn doorgaans niet erg gebruikersvriendelijk. Dat lijkt een paradox; doelgroepingangen zijn tenslotte per definitie erg doelgroepgericht. Het probleem zit hem in het perspectief. Organisaties denken in doelgroepen, bezoekers denken in onderwerpen of taken.
Lees verder
Hoe langer iemand met de Webrichtlijnen bezig is, hoe meer zijn beeld van de werkelijkheid vervormt. Dat merk ik in ieder geval bij mijzelf. Na een maand intensief bezig te zijn met mijn afstudeeronderzoek merk ik dat de richtlijnen en de redenen om ze toe te passen op een gegeven moment zo vanzelfsprekend worden, dat ik bijna vergeet dat niet iederéén ze kent en net als ik overtuigd is van het nut ervan.
Verschillende soorten organisaties hebben te maken met de Webrichtlijnen. Voor mijn afstudeeronderzoek heb ik een overzicht (schema) gemaakt van partijen die bij de Webrichtlijnen betrokken zijn, en welke vragen ik aan die partijen kan stellen. Heb je aanvullingen of andere tips voor dit schema, dan hoor ik die natuurlijk graag.
Vanaf vandaag zal ik als gastblogger schrijven over mijn afstudeeronderzoek naar de Webrichtlijnen. Kern van het onderzoek is de vraag “Hoe kan de verkoopbaarheid en bruikbaarheid van de Webrichtlijnen vergroot worden?”. Om een antwoord te vinden begin ik met internetprofessionals en organisaties interviewen over de Webrichtlijnen. Via dit blog zal ik mijn bevindingen, vragen en conclusies met jullie delen. Zo hoop ik een discussie op gang te brengen en mijn onderzoek te verrijken met de kennis, meningen en ervaringen van een ieder die iets doet of heeft gedaan met de Webrichtlijnen. Ik nodig jullie bij dezen dan ook van harte uit mee te denken en te discussiëren!
Vorig jaar april schreef ik over 
Toen niemand nog van Web 2.0 gehoord had, beschreef informatiearchitect Thomas Vanderwal al een transitie van het internet naar iets wat door sommigen al Web 4.0 genoemd wordt. Hij noemde dit het ‘Kom naar mij’-web. Centraal hierin stond zijn visie op het persoonlijke informatiemanagement (beheren van eigen documenten, foto’s, bookmarks, telefoonnummers enz.), wat nu bij de meeste mensen nog erg gefragmenteerd plaatsvindt. Hoe gaan we straks onze informatie altijd, overal en device-onafhankelijk managen? En wat betekent dit voor de rol van de browser en de desktop? 
